i tyle.

Jest luty, ale temperatury na dworze dobijają jakiś rekordów (16 stopni wczoraj), a i woda nie jakaś tam bardzo zimna, bo 9 stopni. Uwielbiam.

Trochę nie byliśmy zdecydowani, ale jak tylko poczuliśmy ten zapach i zobaczyliśmy ten szary błękit po horyzont, to nie mogliśmy nie wskoczyć.

To chyba przenosiny na dobre.

Jak z domem. Nowe miejsce. Trochę obco. Pusto, dziwnie, wiatr hula i mówią jakimś dziwnym językiem.

Ale się przyzwyczaję. I mam nadzieję, że Wy też.